O odio como paradigma

Non sei por que mata un terrorista. Nin por paixón, por celos, por misoxinia. Tampouco por diñeiro. Ten unha motivación política,  non exenta de sentimento patriótico, dun fanatismo farruco de salvador de patrias. O certo que é algúns, segundo as circusntancias, convertéronse en heroes, homes valentes e recoñecidos pola historia, cando saíu ben a xogada. 

O terrorista colle as vítimas desprevenidas, pon unha bomba e se larga ou pega tiros pola espalda. Ninguén merece que lle quiten a vida, pero o terrorista non só mata a persoas “culpables” segun o seu criterio, senón que nas accións cegas morre moita xente cualificada como inocente. Por iso é un asasino perigoso socialmente. Ademais é desestabilizador do sistema. Nada comparable ao terrorista machista, un crime privado que non altera nada. Consonte con iso, as condenas dos terroristas son superiores e poden sumar moitos anos.

Para que serve encarcerar? Haberá casos en que é necesario aillar individuos da sociedade. Tamén cren que se redimen encerrados e reprimidos. Pesroalmente non creo que a xente saia mellor da cadea do que entrou. Por suposto, os delitos cómpre xulgalos. É unha lección para o delincuente e a sociedade. Os anos de reclusión indican a gravidade do delito. Pero, en todo caso, é o rexeitamento do delito o importante e non a satisfacción que iso lle pode dar ás vítimas.

Estes comentarios veñen a conto da sentencia europea que dispón poñer na rúa a terroristas de ETA.  Sei que non sempre temos a caridade de Concepción Arenal cando dixo “Odia o delito e compadece ao delincuente”, pero o odio que demostran as familiares das vítimas non é asumible. Esa nai ou esposa que di ” xa non teño o consolo de vela en prisión” demostra odio. As leis democráticas anulan a lei de Talión.  Dáme pena escoitar que é un día triste, unha aldraxe para as familias, para o mesmo Estado, porque unha terrorista que estivo 26 encerrada saia á rúa. A quen aproveita que estea no cárcere? Ela hai anos que non podería matar porque xa non ten banda, xa non está armada. E reconsiderar o que fixo pode facelo nun ano ou non facelo en 40. O feito é que xa non é un perigo social. Non así os violadores que moi probablemente volvan facelo e levan a arma incorporada.

Odiando iguálanse. Nunha sociedade democrática o odio non é o paradigma.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s