Representación de Jacques Derrida

rumoroso vencido

Deconstrución

Jacques Derrida

Fogueira postmoderna

Na fin do mundo, Finisterra, onde vivo

refachos do Atlántico, eléctricas machadas

tumban árbores, antigas defensoras

do Castro.

Velaí a posta en escena de Sarah Kofman

onde Derrida representa a Deconstrución

unha ruptura malsana nas conciencias

confusión, xestos equívocos,

paradoxos para remexer na leña primitiva

metafísicas confusas, borralla do significado

diferido.

Comparte a diferencia con Lacan, Levinas e Foucault

e centos de mulleres escribindo co corpo

oco que agarda plenitude

natureza queren ser

metáfora freudiana e patriarcal.

Nos restrollos irracionais e doentes

rumorosos deconstruídos e vencidos

co facho derridiano

prenderán a fogueira postmoderna

onde queimar o xuízo e a razón.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s